Het bekeringsverhaal van de bekende influencer Widya Soraya (29) lijkt opnieuw te wijzen op een hernieuwde openheid onder jonge mensen voor geloof en kerk. Hoe komt dat? En wat voor vragen roept dat op voor de kerk?
Haar honderdduizenden volgers op Instagram en TikTok konden het van dichtbij volgen. Influencer Widya Soraya (29), die jarenlang in de new age-wereld verkeerde, kwam recent radicaal tot geloof en besloot haar oude leven achter zich te laten. In de podcastserie ‘Widya zoekt God’ gaat ze nu op zoek naar de kern van het christelijk geloof. Wat betekent het om Jezus te volgen? Welke keuzes maak je als je gelooft? En hoe zit het eigenlijk met de kerk?
Weerbarstig
Het verhaal van Widya lijkt niet op zichzelf te staan. Recente onderzoeken suggereren dat er onder jonge mensen een nieuwe openheid is voor geloof en kerk. Daan Molenaar, conceptontwikkelaar bij de EO, en Paul van der Niet, directeur bij christelijk mediabedrijf NEEMA-Vuurbaak, volgen het soort verhalen als dat van Widya al een tijdje op de voet. Van der Niet: “Sinds corona is het aantal jonge mensen dat op zoek is naar ‘meer’ behoorlijk toegenomen. Dat heeft te maken met verschillende dingen. Jonge mensen ervaren continu de druk van de onlinewereld. De druk om mooi te zijn, om slim te zijn, om de boel goed voor elkaar te hebben. Maar dan blijkt het toch lastig om je studie te halen, om een huis te vinden. Het leven blijkt weerbarstig, minder maakbaar dan gedacht. Dat leidt tot grote teleurstelling.” Daarbij komt dat we niet moeten onderschatten welke invloed de covidperiode heeft gehad op jonge mensen, benadrukt hij. “Veel van hen raakten in een heel bepalende levensfase in een isolement.”
Bodemloze put
Molenaar ziet dat jonge mensen die openstaan voor een ander verhaal dan het seculiere, via algoritmes in verschillende werelden terechtkomen. “Jonge mannen komen vaak in conservatieve kringen terecht, terwijl vrouwen via Instagram al snel in de esoterische hoek belanden. Ze komen dan in aanraking met spirituele of religieuze ideeën die uitgaan van verborgen kennis of krachten waarmee je als mens de werkelijkheid kan beïnvloeden. Het esoterisme lijkt in eerste instantie best wat te bieden. Het lijkt een manier te zijn om meer inzicht te krijgen in jezelf en in wat er gaande is in de wereld. Maar vervolgens komt er steeds meer een geestelijke component bij. En dan blijkt het esoterisme, als het gaat om spiritualiteit, een bodemloze put. Het blijkt nooit genoeg te zijn. Het idee is: als je maar goed genoeg je best doet, kun je alles bereiken: rijkdom, gezondheid, wat je maar wilt. Je kunt het universum voor je laten werken. Maar als dat vervolgens niet lukt, is het ook echt je eigen schuld. Dat is enorm ongenadig.”
Hij hoort regelmatig verhalen van met name vrouwen die na ervaringen met het esoterisme bij het christelijk geloof uitkomen. “Vaak omdat ze een soort Christuservaring hebben gehad, zoals Widya, of juist een ervaring met het kwaad. Het christelijke verhaal – van liefde, van genade - kan dan aantrekkingskracht hebben. Hoewel ik niet direct een enorme revival zie, ervaar ik wel een soort nieuw elan voor het geloof.”
Traditieloos
In de podcastserie ‘Widya zoekt God’ gaat Widya onder andere in gesprek met Kees van Ekris, scriba van de Protestantse Kerk. Want hoe zit het met de kerk, als je net tot geloof bent gekomen? Kun je in je eentje geloven, of heb je toch iets van een gemeenschap nodig? In het gesprek vertelt Van Ekris waarom de kerk voor hem zo belangrijk is. “Het geloof heeft een heel persoonlijke kant, en die is belangrijk. Maar er zijn heel wat tijden en momenten geweest dat ik het niet in mijn eentje kon. Dat anderen mij erbij hielden, me inspireerden. Of me juist tegenspraken: wat doe je nu, wat denk je nu? Mijn les is wel dat ik niet in mijn eentje kan geloven.”
Van Ekris is onder de indruk van de toewijding van Widya voor de kerkelijke gemeenschap waar ze onderdak gevonden heeft. “Ze dacht aanvankelijk geen gemeenschap nodig te hebben, maar ervaarde toen tóch dat haar een soort verlangen daarnaar werd gegeven. Dat is bijzonder, als je zelf 'traditieloos’ bent. ‘De eerste in de rij’, zoals ze zelf in het gesprek zegt.”
Gemeenschapservaring
Wat voor vragen roept dit eigenlijk op voor de kerk, deze hernieuwde openheid van jonge mensen voor geloof en kerk? Van Ekris wil hier de komende tijd graag verder over in gesprek. “Ik denk dat het begint met het besef dat er meer van deze twintigers in onze omgeving zijn dan we denken. Het kan je kleindochter zijn, je collega. Het is belangrijk om met hun blik te durven kijken: als zij in onze kerk over de drempel zouden stappen, wat zouden ze dan voelen, zien en denken?” Openheid voor een jonge generatie kan er op verschillende plekken verschillend uitzien, denkt hij. “Niet elke plek heeft dezelfde opdracht, niet elke dominee hoeft op sociale media te zitten. Wel denk ik dat we kunnen nadenken over de gemeenschapservaring. Hoe kunnen we jonge mensen gelijk het gevoel geven: ‘wat bijzonder dat je hier bent’? Het kan een verademing zijn als er aandacht voor je is. Leeftijdsverschillen vallen dan weg.”
Tegelijkertijd zijn jonge mensen op zoek naar méér dan alleen een community of een kop koffie, ziet Van Ekris. “Jong-gelovigen als Widya hebben een sensor voor Geestkracht, voor de aanwezigheid van Jezus. Dat past mooi bij het nieuwe jaarthema van de Protestantse Kerk, over ‘kerk-zijn in het krachtenveld van Christus’. Kunnen we als kerk zo ‘beweeglijk’ zijn dat mensen met verschillende geestelijke ervaringen en geestelijke vragen ruimte ervaren als ze over de drempel komen? Of als ze aan hun moeder of een vriendin vragen: ‘vertel eens over je geloof?’ Ik ben heel benieuwd hoe lokale kerken met dit thema bezig zijn. En ik verwacht dat we hier het komende jaar hele vruchtbare gesprekken over kunnen voeren.”
Bekijk hier materialen voor twintigers en dertigers
Tekst: Jedidja Inkelaar
