Als predikant met een bijzondere opdracht voor migranten ontmoet ds. Esther van Schie (1970) mensen uit allerlei culturen en religieuze achtergronden. Juist daar ziet ze hoe God levens verandert en mensen in beweging zet.
- predikant met bijzondere opdracht voor migranten, verbonden aan Stichting Geloofsinburgering; daarnaast voorganger van de interculturele ICU-gemeente in Gouda
- studie Duits, daarna premaster en predikantsmaster aan de PThU in Amsterdam
- voelt zich het meest verwant met de breedte van de kerk en een interculturele benadering van kerk-zijn
Hoe ervaar je je roeping?
"Ik ben pas later predikant geworden. Als ik terugkijk, zie ik dat God me al voorbereidde via alles wat ik eerder deed: lesgeven in de inburgering, missionair werk en optrekken met migranten. Tegelijk heb ik ook een heel directe roeping ervaren. Dat gebeurde tijdens een dienst in een migrantengemeente. Ik verstond de taal niet en kende vrijwel niemand. Op een gegeven moment kwam een man naar voren en zei: 'Would you please stand up?' Vervolgens sprak hij woorden uit die voor mij als een boodschap van God voelden: 'Take care of my people.' Dat raakte me enorm. Sindsdien voel ik me geroepen om er te zijn voor mensen die vaak aan de rand van de samenleving staan.
Die roeping draagt me nog steeds. Regelmatig kom ik in situaties waarin ik denk: wat kan ik betekenen voor mensen met zware trauma's of voor bewoners van een asielzoekerscentrum? Dan geeft het me rust en vertrouwen dat ik weet dat God mij hier heeft gebracht. Hij wijst me de weg."
Wat heb je nodig om met vrucht en vreugde te werken?
"Allereerst Gods Geest. Die geeft richting, kracht en vreugde. Daarnaast heb ik mensen om me heen nodig: collega's, mijn man en goede vrienden met wie ik kan sparren. Het motiveert me wanneer ik zie dat God werkt in levens van mensen. Afgelopen zomer mochten we vijf volwassenen dopen die niet christelijk waren opgegroeid. Dan zie je hoe geloof mensen verandert en nieuwe hoop geeft. Dat zijn vreugdevolle momenten. Ze herinneren me eraan dat dit werk niet van mij afhankelijk is; God is zelf aan het werk."
Hoe zorg je ervoor dat je niet opbrandt?
"Mijn leven is behoorlijk gevuld met mensen, gesprekken en soms ook crisispastoraat. Daarom zoek ik bewust momenten van stilte. Een of twee keer per jaar ga ik een paar dagen naar een klooster om te bidden, na te denken en alleen te zijn. Daarnaast bewaak ik mijn grenzen. De zondagavond houd ik vrij. Goede gesprekken met vrienden en mijn man helpen me om alles te verwerken. Verder heb ik een vaste ochtendroutine. Ik sta vroeg op om Bijbel te lezen, te bidden, te sporten en Chinees te studeren. Daarna start mijn werkdag. Die structuur helpt me om het werk vol te houden."
Welk onderdeel van je werk doe je het liefst?
"Ik vind het prachtig om op te trekken met mensen die geen christen zijn, maar wel op zoek zijn naar God. Samen ontdekken wie God is en waar Hij mensen raakt, blijft bijzonder. Daarnaast houd ik van taal, exegese en bijbelstudie. Het uitpluizen van een bijbeltekst vind ik, net als het gesprek met mensen, echt een mooi onderdeel van mijn werk." Waar ik verder ook veel plezier aan beleef is om protestantse gemeenten in het land te adviseren en te begeleiden bij vragen rondom omgaan met migranten. Dat doe ik vanuit Stichting Geloofsinburgering.
Welke scholing heb je voor het laatst gevolgd?
"Recent reisde ik met Wycliffe Bijbelvertalers naar Tanzania. Dat was bijzonder. Toen ik jong was studeerde ik taalwetenschappen en woonde ik enige tijd in Afrika. Deze reis bracht veel herinneringen terug. Wat me het meest raakte, was een bezoek aan een project waar de Bijbel wordt vertaald in gebarentaal. Daar ontmoette ik een vrouw die zowel doof als blind was. Anderen gebaarden de bijbelverhalen in haar handen, zodat zij de teksten toch kon volgen. Later vertelde ze via tolken dat ze zelf het evangelie wilde delen met andere dove en blinde mensen. Dat vond ik ontroerend. Het liet me zien dat God iedereen kan gebruiken."
Waar merk je in je werk dat Christus mensen in beweging zet?
"Eigenlijk zie ik dat voortdurend gebeuren. Ik werk in een deel van de kerk dat groeit. Jaar na jaar ontmoet ik mensen die voor het eerst christen worden en zich laten dopen. Soms stappen mensen zomaar de kerk binnen omdat ze een droom hebben gehad waarin Jezus hen riep. Dan denk ik: hier is Christus zelf aan het werk.
Ik herinner me een man uit Iran. Hij werd christen, verloor vervolgens bijna alles wat hij had en vroeg zich af of het die keuze waard was geweest. Uiteindelijk zei hij: 'De diepe vrede die God geeft, houdt mij overeind.' Dat raakt me. Van migranten kunnen wij als kerk veel leren over de urgentie van geloof. Voor hen is God vaak geen onderdeel van het leven, maar de basis ervan."
Welk boek, welke film of welke podcast raad je collega's aan?
“Ik hoop dat meer mensen zich verdiepen in het intercultureel kerkzijn, daarom schreef ik er vorig jaar een boek over: Samen met alle heiligen. Ik geloof dat het een belangrijk onderwerp is voor de toekomst van de kerk. Het koninkrijk van God is zoveel groter dan onze eigen tradities of kerkelijke kaders. We kunnen veel van elkaar leren als we de ontmoeting zoeken.”
Is er een bijbeltekst die met je meegaat?
"Psalm 27 is voor mij heel belangrijk: 'De HEER is mijn licht, mijn behoud, wie zou ik vrezen?' In mijn werk kom ik soms op donkere plekken. Ik ontmoet mensen die leven met trauma's, angst of uitzichtloosheid. Dan ervaar ik ook mijn eigen onmacht. Juist dan herinneren deze woorden mij eraan dat Gods licht sterker is. Ik blijf me verwonderen over wat God doet."
Wat hoop je voor de toekomst van de kerk?
"Dat ze Christus blijft volgen. Tradities zijn waardevol, maar ze mogen nooit belangrijker worden dan het volgen van onze Heer. Ik hoop op een kerk die openstaat voor het onverwachte en voor de mensen die God op haar pad brengt. Een missionaire, liefdevolle en interculturele kerk, waarin mensen van verschillende achtergronden elkaar ontmoeten en van elkaar leren. Ik hoop dat we meer ontdekken hoe rijk het is om samen kerk te zijn, met alle heiligen, uit alle volken en culturen. Dat is volgens mij iets van Gods toekomst die nu al zichtbaar mag worden."
