Uitdagingen rondom krimp, vergrijzing en tekorten zijn overal in Nederland zichtbaar en de Protestantse Kerk moet dat onder ogen zien. Dat stellen classispredikanten in een gezamenlijk rapport dat wordt besproken op de generale synode. Ze adviseren de synode verlieservaringen te erkennen en ruimte te geven aan verdriet.
Classispredikanten Trinette Verhoeven en Ellen Peersmann lichtten het rapport toe op de generale synode. Volgens Peersmann heeft de kerk te maken met een woestijnreis: “Het is legitiem om stil te staan bij rouw en pijn. Ruimte voor rouw is nodig, zonder daar bij stil te blijven staan.” Tegelijkertijd stelt Peersmann dat angst om te verliezen kan verlammen: “maar dat moeten we niet laten gebeuren.”
In het rapport komt naar voren dat de kerk “balanceert tussen verlies en vernieuwing”. Krimp, vergrijzing, een tekort aan vrijwilligers en zorgen over kerkgebouwen zijn volgens de classispredikanten overal zichtbaar zijn, “zij het niet overal in dezelfde mate”. Het zou daarom goed zijn dat er vanuit de synode meer begrip wordt getoond voor het harde werken van gemeenten waarop een grote verantwoordelijkheid rust. De classispredikanten denken verder dat het goed is dat er een theologie komt met aandacht voor krimp en kramp.
Meer aandacht voor kerkverband nodig
De classispredikanten constateren dat kerk-zijn vooral lokaal beleefd wordt en ze maken zich zorgen over het feit dat een besef bij het kerkverband vaak ontbreekt. Volgens hen is het daarom goed dat beter inzichtelijk wordt gemaakt hoe lokale gemeenten deel uitmaken van een groter geheel. Volgens Peersmann gaan veel “pareltjes van gebouwen sluiten”.
Plan voor kerkgebouwen
Een andere aanbeveling gaat over kerkgebouwen. De verwachting is dat honderden kerkgebouwen hun oorspronkelijke functie gaan verliezen de komende decennia. Er zou daarom een deltaplan moeten komen: “Kerkgebouwen zijn geschenken van ons voorgeslacht en stille getuigen van geloof.” De classispredikanten vinden daarom dat de synode en classes samen moeten werken aan de ontwikkeling van een visie over behoud en afstoten van kerkgebouwen.
Doordenking functie classispredikanten
Tenslotte staan de classispredikanten ook stil bij hun eigen rol. Door kleiner wordende gemeenten en regiovorming zou deze functie cruciaal zijn en daarom is het volgens hen nodig dat hun positie en mandaat versterkt wordt.
Op de foto: classispredikanten Ellen Peersmann en Trinette Verhoeven | Fotograaf: Jan van de Lagemaat